!!
یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1385
اين همه آرامش م را نگذار به حساب رو به راه بودنم
طوفان حوادث جانفرسای زندگيم هنوز آرام نشده
اما من انگار آرام شده ام برای تو !
من با همه خاکستر شدنم دوباره بلند می شوم تا در دل طوفان زندگی کنم.
وثابت کنم طوفان و خاکستر هم می توانند کنار هم باشند.
----------------------
پ.ن: آن دورها هم که رفته باشی نزديکی!
اما
هوای انتظار
را در ريه هايم نميتوانم تحمل کنم
حتی اگر o2 خالص باشد. ( پس کی سه شنبه می شه !!
)